head3
head1

ഡബ്ലിന്‍ ബ്ലാക്ക്റോക്കിലെ വിന്‍സെന്റ് നിരപ്പേലിന്റെ പിതാവ് മൈക്കിള്‍ അബ്രാഹം നിര്യാതനായി

ഡബ്ലിന്‍: ഡബ്ലിന്‍ ബ്ലാക്ക് റോക്കിലെ സീറോ മലബാര്‍ ചര്‍ച്ച് സാക്രിസ്റ്റിനും,സെന്റ് വിന്‍സെന്റ്‌സ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിലെ ജീവനക്കാരനുമായ വിന്‍സെന്റ് അബ്രാഹാമിന്റെ പിതാവ് എരുമേലി വെച്ചൂച്ചിറ പിണമറുകില്‍ (നിരപ്പേല്‍) മൈക്കിള്‍ അബ്രാഹം ( കുട്ടിപ്പാപ്പൻ -90 ) നിര്യാതനായി.

പരേതന്റെ മൃതദേഹം  നാളെ (ഞായർ ) രാവിലെ ഭവനത്തിൽ എത്തിക്കുന്നതും,ഉച്ചയ്ക്ക്  12  മണിയ്ക്ക്  വെച്ചൂച്ചിറ സെന്റ് ജോസഫ്‌സ് പള്ളിയിലെ  കുടുംബക്കല്ലറയിൽ സംസ്കരിക്കുന്നതുമാണ്.

ഭാര്യ മേരിക്കുട്ടി പെരുവന്താനം ഒട്ടലാങ്കല്‍ കുടുംബാംഗമാണ്.18 മക്കളുണ്ട്.

പരേതന്റെ ആത്മശാന്തിയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രത്യേക ശുശ്രൂഷകള്‍ ഇന്ന് വൈകിട്ട് 8.30 ന് ബ്ലാക്ക് റോക്കിലെ ഡണ്‍ലേരിയിലുള്ള വിന്‍സന്റ് നിരപ്പേലിന്റെ വസതിയില്‍ നടത്തപ്പെടുന്നതാണ്.

18 മക്കളുടെ അപ്പന്‍  ഇനി ഓര്‍മ്മയില്‍

ഒരു പക്ഷേ നമ്മുക്ക് കേട്ടു കേള്‍വി മാത്രമുള്ള കഥയായി മാറുകയാണ് വെച്ചൂച്ചിറ പിണമറുകില്‍ (നിരപ്പേല്‍ ) N.Mഎബ്രഹാം എന്ന കുട്ടി പാപ്പന്‍ .. (90 വയസ്സ്)
ഭാര്യ മേരിക്കുട്ടി .

ഇവര്‍ക്ക് 18 മക്കളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. അതില്‍ നാലു പേര്‍ മരിച്ചു പോയി .
മക്കളെയെല്ലാം ആ മാതാപിതാക്കള്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് വളര്‍ത്തി.
പലരും ഇപ്പോള്‍ വിദേശരാജ്യങ്ങളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഒരാള്‍ കുവൈറ്റിലും, മറ്റൊരാള്‍ അയര്‍ലണ്ടിലും,രണ്ടുപേര്‍ സൗദിയിലും, രണ്ടുപേര്‍ സിംഗപ്പൂരും, ഒരു മകള്‍ ആഫ്രിക്കയിലെ ടാന്‍സാനിയയില്‍ സിസ്റ്റര്‍ ആയും സേവനം ചെയ്യുന്നു. ഒരു മകന്‍ ഡെറാഡൂണില്‍ സ്‌കൂള്‍ മാനേജര്‍ ആയും, രണ്ടു പേര്‍ നേഴ്‌സ് ആയ ഡല്‍ഹിയിലും, , വേറൊരു മകന്‍ ബിസിഎ പഠിച്ച് എറണാകുളത്തും, മറ്റൊരു മകന്‍ സെയില്‍സ് മാനേജര്‍ ആയി കോഴിക്കോടും മറ്റുള്ളവര്‍ കൃഷിയും ബിസിനസുമായി കേരളത്തിനകത്തും പുറത്തും ജീവിക്കുന്നു.

ഈ കുടുംബത്തിന്റെ സ്വന്തം ദേശം ഇടമറ്റമാണെങ്കിലും അവിടെനിന്ന് പാലായിലേക്കും പിന്നീട് വെച്ചുച്ചിറ യിലേക്കും ‘ താമസം മാറുകയായിരുന്നു..

ഇവരുടെ ജീവിതം അടുത്തറിഞ്ഞ ഡോ.സുമ ജില്‍സണ്‍ പറഞ്ഞ അനുഭവങ്ങളാണ് ഇനി കുറിക്കുന്നത്.

‘ഞങ്ങളുടെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തില്‍ നാലാമത്തെ കുട്ടി ജനിച്ചതുമുതല്‍ ബന്ധുമിത്രാദികള്‍ സ്ഥിരം പരിഹസിച്ചിരുന്നത്, മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കുട്ടിപാപ്പന്റെയും എളാമ്മയുടെയും പാരമ്പര്യം ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിലും പിന്തുടരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടാണ്.

ചെറുപ്പകാലത്ത് വെച്ചുച്ചിറയില്‍ ഒരു മലഞ്ചെരുവില്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍ രണ്ടു കൂട്ടരും താമസിച്ചിരുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും കുറെയേറെ മലകയറിയാലെ കുട്ടി പാപ്പന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തുകയുള്ളൂ. വീട്ടില്‍ നിന്നാല്‍ കാണാന്‍ സാധിക്കാത്ത അത്ര ദൂരത്തിലായിരുന്നു അവരുടെ വാസം..

അവധിക്കാലങ്ങളിലെ സണ്‍ഡേസ്‌കൂള്‍ ഇന്റന്‍സീവ് വേദപാഠ ക്ലാസുകള്‍ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ അവിടുത്തെ നാലഞ്ചുകുട്ടികള്‍ എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാവും. അന്നൊക്കെ സ്‌കൂളിലോ സണ്‍ഡേസ്‌കൂളിലോ പോകുമ്പോള്‍ വാട്ടര്‍ ബോട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോകാറില്ല, കുട ഉപയോഗിക്കാറില്ല.. ചെരിപ്പ് ഉള്ളവര്‍ തന്നെ കുറവ്.. ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു മണിയോടെ അടുപ്പിച്ച് രണ്ട് കിലോമീറ്ററില്‍പരം ദൂരം വെച്ചുച്ചിറയില്‍ നിന്ന് നടന്നുവന്നിരുന്ന കാലം. നഗ്‌നപാദരായാണ് നടപ്പ്. ടാറിട്ട റോഡിലൂടെ നടക്കണം, പിന്നീട് മണ്‍പാതയിലൂടെ നടന്ന ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ ക്ഷീണിച്ച് അവശരായി കഴിഞ്ഞിരിക്കും. വീട്ടില്‍ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടാണ് കുട്ടി പാപ്പന്റെ മക്കളുടെ തുടര്‍ മലകയറ്റം. എളയമ്മയ്ക്ക് എല്ലാ വര്‍ഷവും മക്കളുണ്ടാകുന്നതിനെ ചൊല്ലി എല്ലാവരും തന്നെ കളിയാക്കുക പതിവായിരുന്നു. കൂടെക്കൂടെയുള്ള പ്രസവത്തിന്റ ഫലമായി കാല്‍സ്യം ഡെഫിഷ്യന്‍സി കുറവ് കാരണം.. എളയമ്മയുടെ പല്ലുകള്‍ ചെറുപ്പത്തിലേതന്നെ കൊഴിഞ്ഞു പോയിരുന്നു.. അന്ന് ഇന്നത്തേതുപോലെ അംഗന്‍വാടികളൊ, കാല്‍സ്യം കൊടുക്കാന്‍ ആരോഗ്യപ്രവര്‍ത്തകരോ ഇല്ലായിരുന്നു. ചെക്കപ്പിന് പോകാനുള്ള സൗകര്യവും ഇല്ല.. മിക്കവാറും ഗര്‍ഭിണി ആണെന്ന് മനസ്സിലായി കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ പ്രസവത്തിനായിരിക്കും ആശുപത്രിയില്‍ പോകുന്നത്.  ചെറുപ്പത്തിലെ തന്നെ പല്ലുകള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട വാര്‍ദ്ധക്യത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങള്‍ ഇളയമ്മ കാണിച്ചിരുന്നു.

എന്റെ വല്യമ്മ ശ്വാസംമുട്ടല്‍ കാരണം മേരി ക്യൂന്‍ സ് മിഷന്‍ ഹോസ്പിറ്റല്‍ ആശുപത്രിയില്‍ അഡ്മിറ്റായി. അന്നത് ഓടുമേഞ്ഞ കെട്ടിടം. അമ്മ അഡ്മിറ്റ് ആയപ്പോള്‍, തൊട്ടടുത്ത മുറിയില്‍ പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് എളയമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡോക്ടര്‍ സന്ദര്‍ശനത്തിനിടയില്‍ കുശലാന്വേഷണം നടത്തിയപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു.’ ചേട്ടത്തിയെ, നിങ്ങളുടെ നാട്ടുകാരി തൊട്ടപ്പുറത്ത് മുറിയില്‍ ഏഴാമത്തെ പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ടല്ലോ’ എന്ന്. .. എന്റെ വലിയമ്മച്ചി ചാടിക്കേറി പറഞ്ഞു, ‘ഡോക്ടറേ ഏഴാമത്തെ അല്ല’ പന്ത്രണ്ടാമത്തേതാണ്’ എന്ന്. പിന്നീട് മെഡിക്കല്‍ രേഖകള്‍ പരിശോധിച്ച് തെറ്റിച്ചു പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ച് ഡോക്ടര്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ എളയമ്മ പറയുകയാണ്, ‘പന്ത്രണ്ടാമത്തേത് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ പ്രസവം നിര്‍ത്താതെ ഡോക്ടര്‍മാര്‍ ഇവിടെനിന്ന് പറഞ്ഞു വിടില്ല എന്നു എനിക്ക് അറിയാം ‘ എന്ന്… എന്തൊരു ധീരമായ വാക്കുകള്‍.

എല്ലാ ഡോക്ടേര്‍സും, ഹെല്‍ത്ത് വര്‍ക്കേഴ്‌സും പ്രസവം നിര്‍ത്തല്‍ ‘പി പി എസ്’ എന്ന ആവശ്യം പറഞ്ഞ എളയമ്മയെയും, കുട്ടിപാപ്പനെയും സ്ഥിരം സമീപിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനാണ് എളയമ്മ അത് ഏഴാമത്തെ പ്രസവം എന്ന് പറഞ്ഞത്. കൂടുതല്‍ പ്രസവിച്ചാല്‍ ആരോഗ്യത്തിന് ഹാനികരം ആണെന്നാണ് എല്ലാ ഹെല്‍ത്ത് വര്‍ക്കേഴ്‌സിന്റെയും സ്ഥിരം പല്ലവി. കുട്ടിപാപ്പന്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ എളാമ്മയോട് കട്ട സപ്പോര്‍ട്ട് ആയിരുന്നു. ദൈവം തരുന്ന മക്കളെ ഏതവസ്ഥയിലും സ്വീകരിക്കുവാനും, പ്രസവം നിര്‍ത്തലിന് യാതൊരു ഒത്തുതീര്‍പ്പും ഇല്ലെന്ന് ഇളയമ്മ വ്യക്തമാക്കിയതോടെ, ആരോഗ്യപ്രവര്‍ത്തകര്‍ നാണംകെട്ട് പിന്മാറി.

ഇവരെ അന്ന് ആരോഗ്യത്തിന്റെ പേരില്‍ പ്രസവം നിര്‍ത്താന്‍ നിര്‍ബന്ധിച്ച പലരും ഈ ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായിട്ട് ദശകങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു.

എഴുപതുകളില്‍ പ്രബലമായ നാമൊന്ന് നമുക്ക് രണ്ടു എന്ന ചിന്താരീതി 99 ശതമാനം ആള്‍ക്കാരും ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.

ഇളയമ്മ പിന്നീട് മക്കളെ പ്രസവിക്കാന്‍ ഒന്നിടവിട്ട് റാന്നി മേനാതോട്ടം ആശുപത്രിയിലും, അല്ലാത്തപ്പോള്‍ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി മേരി ക്യൂന്‍സ് ആശുപത്രിയിലുമാണ് നടത്തിയിരുന്നത് . വെച്ചുച്ചിറ എന്ന കുഗ്രാമത്തില്‍ നിന്ന് രണ്ട് ദിശയിലേക്കും ഏകദേശം തുല്യദൂരം ആണ്.രണ്ടിടത്തും ആറ് അല്ലെങ്കില്‍ ഏഴാമത്തെ എന്ന് പറഞ്ഞ്, പതിനഞ്ചാമത്തെയും പതിനാറാമത്തെയും മറ്റും കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ച വീരമാതൃക ഇപ്പോഴത്തെ ന്യൂജനറേഷന്‍ അമ്മമാര്‍ക്ക് അചിന്തനീയമാണ്.

ഗര്‍ഭാരിഷ്ടതകളോ പ്രസവശേഷം ബ്ലീഡിങ്, അണുബാധ തുടങ്ങിയ അസ്വസ്ഥതകളോ, പ്രശ്‌നങ്ങളോ വന്ന് ദീര്‍ഘകാലം ആശുപത്രിയിലും മറ്റും ചെലവഴിക്കേണ്ടതായി വന്നിട്ടില്ല.
ആ വീട്ടില്‍ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാന്‍ രണ്ട് അല്ലെങ്കില്‍ മൂന്ന് ചക്ക വേണം ഒരു നേരത്തേക്ക്….
ഒരു ചാക്ക് അരി വേണം ചോറിന് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് പലരും കളിയാക്കിയിരുന്നത് ഞാന്‍ തന്നെ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ പരിഹസിച്ചാലും, കളിയാക്കിയാലും അപ്പോഴൊന്നും യാതൊരു പരിഭവo  പറയാതെ ഇളയമ്മ ദൈവത്തെ നോക്കി മുന്നോട്ട് പോയി.

പല്ലില്ലാത്ത മോണകാട്ടി അവര്‍ ചിരിച്ചു നടന്നു. വീട്ടിലെ പണി കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണ്ടേ വെപ്പ്പല്ലു വെപ്പിക്കാന്‍ പോലും പോകാന്‍.. അതിനും അവര്‍ക്ക് അന്ന് സാധിച്ചിരു ന്നില്ല. കുട്ടി പാപ്പന് റേഷന്‍കട ആയിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. പാപ്പന്‍ ജോലിക്ക് പോയി കഴിയുമ്പോള്‍, വീട്ടിലെ ജോലിയും മക്കളെ നോട്ടവുമായി അവര്‍ തിരക്കിലായിരിക്കും.

വീട് പണിയുവാന്‍ കല്ലെടുത്തപ്പോള്‍, വീടിന്റെപുറകിലത്തെ കരിങ്കല്ല് പൊട്ടിച്ചപ്പോള്‍ അതിലുണ്ടായ ഉറവയ്ക്ക് ചുറ്റും മതില്‍ കെട്ടി സംരക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മലമുകളില്‍ ആവശ്യത്തിന് ജലസമൃദ്ധി ദൈവം അവര്‍ക്ക് കൊടുത്തു ചെറിയ ഓലി എന്ന നാട്ടുഭാഷയില്‍ പറയും, കഠിനമായ വരള്‍ച്ച ഉണ്ടായിരുന്ന 1983 മധ്യവേനലവധിക്ക് മാത്രമേ ഇത്രയും പേര്‍ക്ക് ആവശ്യം നിറവേറ്റേണ്ട ആ ജലസ്രോതസ്സില്‍ ഒരല്പം കുറവുണ്ടായിട്ടുള്ളൂ. മിക്കവാറും സമയവുo  ആ വീട്ടിലെ ആവശ്യത്തിന് ഈ ജലം തികയുമായിരുന്നു. അതില്‍ കിടന്നിരുന്ന ഒരു വലിയ മീനിനെ കുട്ടികളായ ഞങ്ങള്‍ കൗതുകത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നത് ഇന്നും ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട്.

പതിനഞ്ചാമത്തെ ആണോ, പതിനാറാമത്തെ ആണോ എന്ന് കൃത്യമായിട്ട് ഓര്‍ക്കുന്നില്ല, കുഞ്ഞ് ജനിച്ചതിനുശേഷം ഇടുക്കിയില്‍ 20 ഏക്കര്‍ ഭൂമി കൃഷിക്കായി ലഭിച്ചതും മൂത്ത ആണ്‍മക്കള്‍ അവിടെ അധ്വാനിച്ച് വിളവെടുക്കുന്നതിനായി പോയതും ഒക്കെ ഓര്‍മയിലുണ്ട്. ആ കുട്ടി ജനിച്ചതില്‍ പിന്നെ സാമ്പത്തിക അഭിവൃദ്ധി കൂടുതലായി കൈവരിച്ചതും കുട്ടിയുടെ ബര്‍ത്ത് ഡേ കേക്ക് മുറിച്ചും പുത്തന്‍ ഉടുപ്പുമിട്ട് ആഘോഷിച്ചതിന്റെയും എല്ലാ കഥകളും വലിയ കൗതുകം ഉള്ളതായിരുന്നു.

ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ സിനിമയില്‍ മാത്രമേ ബര്‍ത്ത്‌ഡേ സെലിബ്രേഷനും കേക്ക് കട്ടിങ്ങും, പുതിയ ഡ്രസ്സുമായിട്ടുള്ള പാര്‍ട്ടിയും ഒക്കെ നമ്മള്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ഞങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ പായസം ആയിരുന്നു ജന്മദിനത്തിന്റെ ആര്‍ഭാടം.

ആ കുട്ടിയുടെ ജന്മദിനത്തിനാഘോഷ കഥകളൊക്കെ വേദപാഠ ക്ലാസ്സില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതുകഴിഞ്ഞ് അവര്‍ക്ക് രണ്ടോമൂന്നോ മക്കളും ജനിച്ചിരുന്നു….
ആകമാന സുറിയാനി കാത്തോലിക്കാവിശ്വാസികളില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ കുടുംബ നാഥനാണ് ഓര്‍മ്മയായത്.

ജീവനുവേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും ഇത് വലിയൊരു പ്രചോദനമായിതീരട്ടെ.
(ഡോ. സുമ ജില്‍സണ്‍ തയ്യാറാക്കിയത്.)

 

- Advertisement -

Leave A Reply

Your email address will not be published.

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. AcceptRead More